« Kapihan Monologue 02
Kapihan Monologues »

Kapihan Monologue 01

* ang sumusunod ay bunga ng malikot na isipan ng may-akda habang siya ay nasa isang kapihan (minsan may kasama, pero madalas sa hindi, siya ay mag-isa.) Ganyan nga siguro talaga pag laging mag-isa, kung ano-anung pumapasok sa isip mo.

“Pinagbuksan niya ko ng pinto. Ngumiti siya. Umorder ako ng kape at ng paborito kong “pastry”. Umupo ako sa labas at nagbasa. Lumabas siya at nilapag ang aking order at sukli. Ngumiti siya. Pumasok siya ulit. Bumalik siya at kahit hindi ako humihngi, binigyan niya ako ng  tubig at tissue. Sinabi ko bang ngumiti siya? Pwes, ngumiti siya ulit. Kinilig ang puso ko. Hayup na ‘to, nagpapachute! Ininom ko ang kape, habang sayang saya na inubos ang aking pagkain. At ako’y napag-isip. Ng mahimasmasan ako, tsaka ko napagtanto,  tumayo ako at umalis. Nagising ako sa katotohanan. Hindi pala ako ang kanyang gusto, sa TIP ko pala siya interesado.”

Bookmark and Share

This entry was posted on Wednesday, July 13th, 2005 at 8:13 pm and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

One Response to “Kapihan Monologue 01”

  1. 32 inch tv Says:
    February 9th, 2011 at 7:48 am

    Very amusing piece Quite right! I like your thought. I suggest to fix a theme. You have hit the mark. In it something is also to me it seems it is good idea. I agree with you. It is difficult to tell. Quite right! I like your idea. I suggest to take out for the general discussion.
    LG 37LH20 37-Inch 720p LCD HDTV, Gloss Black Reviews

Leave a Reply